zoobin32 (2)
زوبین سی و دوم. چکامه‌ای/ بر اسماعیلِ هزار و سیصد و نود و هفت-تپه

زوبین سی و دوم شعر بلندی است از علیرضا عسگری در ستایش روزهای بزرگ هفت‌تپه‌ی نود و هفت. درست همین روزها که «خودشان به خودشان/ و گرگ با گرگ/ دارند خون هم را شکم می‌درند» باید هفت‌تپه را، باید صدای اسماعیل بخشی را به یاد آورد

zoobin31 (2)
زوبین سی و یکم. آلترناتیوِ کلمات، شوراست

زوبین سی و یکم شعری است از رضا بهادر، روایتی از انسان آبان ماه و برخوردهای نزدیک از نوع دوم و سوم. شعری برای احضار هر نبردی که پشت سر گذاشته‌ییم و هر پیکاری که پیشِ رو داریم. شعری که بی‌تفاوت نیست، رزمنده است و در شعر نیز رزمنده است

zoobin30 (2)
زوبین سی‌ام. غریبه

در زوبین سی‌ام سه داستان کوتاه از آریا فرهنگ را خواهید خواند به نام‌های «پایان»، «غریبه» و «ملاقات در نیمه‌شب». حکایت انسان‌های تنها مانده، انسان‌هایی که در داستان «غریبه» ابژه‌های مناسب لذت برای توریست‌های غربی شده‌اند

zoobin29 (2)
زوبین بیست و نهم. هنرمند بخواهد، نخواهد، سیاسی‌ست، سیاسی‌ست

زوبین بیست و نهم نوشته‌ی کوتاهی است از رهام یگانه در مورد این‌که هنر سیاسی چیست و هنر سیاسی به چگونه هنری اطلاق می‌شود. در دوران جوشش اعماق جامعه و اعتصاب‌ها و اعتراض‌های به‌هم‌پیوسته، هنر و البته ادبیات نمی‌توانند بی‌طرف بمانند

zoobin28 (2)
زوبین بیست و هشتم. گوساله

در زوبین بیست و هشتم داستان کوتاهی از پیمان ادهمی را خواهید خواند به نام «گوساله» و این «گوساله» فحش نیست. با خواندن داستان گوساله خواهید دانست که از این پس باید در به کار بردن نام «گوساله» احتیاط کنید

zoobin27 (2)
زوبین بیست و هفتم. تریت در خون

زوبین بیست و هفتم شعری است از ایمان تقوی با نام «تریت در خون». شعری مهاجم، از این روزها، برای همه‌ی روزها. شعری که خفه نمی‌شود. دست گذاشتن روی دهانش فایده‌یی ندارد

zoobin26 (2)
زوبین بیست و ششم. رود

در زوبین بیست و ششم شعر «رود» از سهند آقایی را خواهید خواند. شعری از روزگاری که « درّه بود و دود بود/ و شهرِ سوخته/ فاضلابِ خونینَش، می‌ریخت به رودخانۀ سرخ/ چکّش به جای دست و کارخانۀ سرخ/ لای متّه گوشت بود»

zoobin25 (2)
زوبین بیست و پنجم. یک زن عرب حرف می‌زند

زوبین بیست و پنجم ترجمه‌ی نمایشنامه‌یی است از «داریو فو» و «فرانکا رامه» که فرزانه و الیاس قنواتی آن را به فارسی ترجمه کرده‌اند. این نمایشنامه مونولوگی طولانی است از یک زنِ عربِ فلسطینی که فرانکا رامه با او در یک اردوگاه آوارگان فلسطینی آشنا می‌شود

zoobin24 (2)
زوبین بیست و چهارم. حکومت نظامی

در زوبین بیست و چهارم داستان «حکومت نظامی» از آوات پوری را خواهید خواند. حکومت نظامی بریده‌یی از زندگی «امجد» است، تایپیستی معمولی و دانش‌آموخته‌ی روزنامه‌نگاری که به امید گشوده شدن راه خوشبختی وارد مطبوعات می‌شود

zoobin23 (2)
زوبین بیست و سوم. اشباح خواب اروپا را آشفته کرده‌اند

زوبین بیست و سوم شعر بلندی است از نیکی جیاناری، شاعر یونانی که میهن تاری آن را ترجمه کرده است. در این شعر جیاناری از مهاجران می‌گوید، از پناهنده‌گان. او تاریخ بلند مهاجران را به امروز پیوند می‌زند، تاریخ فراری‌ها، تبعیدی‌ها