adineh
همان اواسط تابستان. شعر و صدای علیرضا آدینه

در روزهای همین زمستان و همین «زمستان» به یاد می‌آوریم آنهایی را که می‌خواهند نام‌هایشان را فراموش کنیم، آرمانشان را فراموش کنیم و فراموش کنیم چرا، چه زمانی و چگونه کشته شدند

suzan
فقدانیه. شعر و صدای سوزان کریمی

فقدانیه شعری از سوزان کریمی با صدای شاعر: پلاسکو در کیسه‌ای دمِ در/ خاوران در کیسه‌ای دمِ در/ آجرهای دیوارهای اوین، دمِ در/ و تهران، شب‌ها بسیار محترم است/ -باد چیزی را اگر ببرد،/ باد چیزی را اگر ببرد.

fidel
او ایستاده است. شعر و صدای سهند آقایی

تو که رام نمی‌شوی از تازیانۀ جان/ توی کلّه‌ها پیچیده می‌شوی/ تو پیچیده می‌شوی،/ نه شبیهِ داستان و سیاست یا چه،/ تو شبیهِ کرم‌های چشم‌های بچه‌های آن قاره/ پیچیده می‌شوی!/ تو پیچیده می‌شوی!/ باید که زنبورهای حَلَب/ از گلبرگ‌های خون/ نرفته، برگردند

iraj
سیاه‌مشق. شعر و صدای ایرج جنتی عطایی

آلبوم سیاه‌مشق، یا چنان که در بین مردم معروف شد هم‌رنج، مجموعه‌ی هفت شعر از ایرج جنتی عطایی است که در سال‌های اول بعد از سرنگونی سلطنت پهلوی، در همان بهارِ کوتاه‌مدت آزادی، با صدای شاعر منتشر و به سرعت دست‌به‌دست تکثیر شد

cov
داستان کوتاه شوخی بی‌وسایل. عزیز نسین. ترجمه‌ی احمد شاملو

داستان کوتاه شوخی بی‌وسایل | نوشته‌ی عزیز نسین | ترجمه‌ی احمد شاملو اجرا از رادیو ریزوم به زودی شماره‌ی هفدهم رادیو ریزوم را خواهید شنید. تا آن زمان اما داستان کوتاه شوخی بی‌وسایل را بشنوید. داستان طنزی از عزیز نسین…

sahand
رگ. شعر و صدای سهند آقایی

«رگ» شعری است از سهند آقایی. «چشمانِ ببرِ بی‌‌وطن، آتش!/ دانشگاه را ببندید لطفن!/ کندوی کلاس‌ها آتش!/ غَرَض را با تو راه‌رفتن است جانا!/ لگد کن این شعرها را/ کمانچه‌ها آتش!/ دورِهمی‌های این بچّه‌شمن‌های بیهُده‌سَر، آتش!/ انجمن‌های توّابِ اتاقک‌های اصلاحات،/…

samad
جُنگ قاصدک. ویژه‌ی صمد بهرنگی

ترانه‌ی همبستگی با صدای سیمین قدیری و آهنگ‌سازی بابک بیات/ درباره‌ی صمد با صدای احترام برومند/ ترانه‌ی صبح نامازی (نماز صبح) سروده‌ی محمود قبه‌زرین و صدای یعقوب ظروفچی/ صمد که بود با صدای غلامحسین ساعدی و ترانه‌ی باغ بهرنگ

alen
مرگ بر گوش ون‌گوگ. آلن گینزبرگ. ترجمه و صدای پگاه احمدی

شاعر کشیش است/ پول، دخل روح آمریکا را آورده است/ کنگره در شیبِ ازلی درهم شکسته است/ رئیس جمهور، ماشین جنگی‌ای ساخت که استفراغ خواهد کرد و از کانزاس، روسیه بیرون خواهد کشید

korosh
گریس‌های زیر ناخن‌ات. شعر و صدای کوروش قبادی

کوروش قبادی شاعر طبقه‌ی خودش است. درست به همین دلیل است که فقر در شعرهای او فضیلت نیست، فلاکت است. در این شعرها از کارگران خواهید شنید و از روزی که دفن می‌شوند، از بکت و لنین، از لباس‌های نو، گریس‌های زیر ناخن و آپاچی‌های جوخه‌ی اعدام

shahyar3
سیزده _ به دلاوران سیاهکل

به یاد آوردن سیاهکل در زمانه‌ی تسلیم هیچ نسبتی با واقعیت ندارد غیر از این‌که خودِ واقعیت را زیر مهمیز پرسش بگیرد. در کدام نکبتی زندگی می‌کنیم که حتا جسارت به یاد آوردن سیاهکل را نیز از ما گرفته‌اند؟