raza
آلترناتیوِ کلمات، شوراست. شعر و صدای رضا بهادر

«آلترناتیوِ کلمات، شوراست» شعری است از رضا بهادر که آن را با صدای خودش خوانده است. «مرده‌ باشی‌ تو که دو چشم نافذ نداشتی تا بدنت‌ را در خیابان راه‌آهن بساط کنی‌ و داد بزنی: قطارهایم‌ را حراج‌ کرده‌ام.../ آقا...…

hasanzadeh
در خانه بمانید! | مسعود حسن‌زاده

ترانه، اجرا و موسیقی: مسعود حسن‌زاده مستر و میکس: صدیق احمد   در خانه بمانید! کو نان؟ در خانه بمانید! کو هیزم؟ در خانه بمانید! کو آرد، چای، دوا؟   هی دست بشورید! کو صابون؟ شاور بگیرید! کو حمام؟ هی…

bacheha3
تولد ما، مرگ انتزاع | بچه‌های اعماق

خیابان‌ها را خالی می‌خواهند و قیام آبان را فراموش. قیام آبان اما با خیل شهدای آن، با سنت‌های مقاومتش و با چیزی که بیش از خودش آفرید ادامه دارد. در همین روزهای سکوت و قرنطینه، روزهای مرگ و وحشت آبان را به یاد می‌آوریم

aban
آبان ادامه دارد

آبان ادامه دارد در سوگی که بر ما تحمیل کرده‌اند و نیز در مقاومتی که روزهای آبان را بدون آن نمی‌توان به یاد آورد. آبان ادامه دارد و ادامه خواهد داشت. خیابان‌های آبان، خیابان‌های خونین آبان خط سرخ رهایی است.

bacheha
رد انکار خشم ما | بچه‌های اعماق

در برابر موجاموج سرکوب و دهشت، در کنار خشم توده‌ها ایستاده‌ایم. در دورانی که همه از مبارزات «مسالمت‌آمیز» حرف می‌زنند و به آن توصیه می‌کنند. در دورانی که خشم توده‌ها را «به فرموده» و مایه‌ی «انحراف» جا می‌زنند، به زبانه‌های خشم توده‌ها وفادار می‌مانیم

ghanav
خیابان جای بهتری است. شعر و صدای اسماعیل قنواتی

وقتی می‌بازیم برنده شده‌ایم/ خیابان جای خوبی برای سیگار کشیدن است/ آنگونه که جای خوبی برای فریاد کشیدن/ وقتی تفنگ را جلوی آینه می‌گیری و شلیک می‌کنی/ تو نخواهی مرد/ اما زندگی بازتاب بیشتری از آینه دارد/ در میان گلوله‌ها و لوله‌ها زندگی اسیر شده

omid
تیر به گردن آمنه شهبازی خورده است. شعر و صدای امید شمس

“تیر به گردن آمنه شهبازی خورده است”/ تیر، مثل سیرسیرک مجذوب نور/ مثل سکوت مجذوب شب/ نور مجذوب روزنه/ باران مجذوب گیسو/ بوسه‌ی مجذوب لب/ تیر،/ مثل هیچ‌یک از اینها/ مثل هفت و نیم گرم سرب و یک گرم باروت/ به گردن آمنه شهبازی…

3face
با سه چهره. شعر و صدای شاهو محمودی

آن شهیدانی که قربانیِ بی‌عدالتی شده‌اند حتی پس از مرگ هم آرام نمی‌گیرند و در گور هم چشم‌هایشان را نمی‌بندند تا روز دادخواهی را نظاره کنند. (نقل به مضمون از افسانه‌ای در آمریکای لاتین)

albayatee
مرگ پروانه و غم بنفشه. عبدالوهاب البیاتی. ترجمه و صدای سهند آقایی

شعری برای هزار هزار انسانی که در گوشه گوشه‌ی جهان، در کارخانه یا معدن می‌گریند، سرود می‌خوانند و درد را به گرده می‌گیرند تا نان‌پاره مگر در خواب ببينند. آدم‌های شعر البیاتی حالا پا درآورده‌اند و راسن به میدان آمده‌اند، بی‌امید و آکنده از خشم

bacheha1
سرود آفتابکاران شهر | بچه‌های اعماق

«بچه‌های اعماق» به خیزش دی‌ماه وفادار می‌ماند. به آنهایی که چهره‌ای ندارند. به آنهایی که «در شهر بی‌خیابان می‌بالند» «بچه‌های اعماق» آمده است تا در پیکار رهایی‌بخش فرودستان همراه با آنها باشد، در همان خیابان‌ها و همان محله‌ها