محصول: ۲۰۲۳. شیلی

کارگردان: پابلو لارائین

نویسندگان فیلمنامه: پابلو لارائین و گیلرمو کالدرون

ترجمه و زیرنویس: آرز ۱۱۰ (تیم ترجمه‌ی ۳۰نما)

کیفیت ترجمه: خوب

نام فیلم به زبان اصلی:

El conde

نام فیلم در زبان انگلیسی:

El Conde

فیلم «کُنت» شاید یکی از جسورانه‌ترین فیلم‌های سینمایی آمریکای لاتین باشد که در مورد دوران وحشت دیکتاتوری‌های نظامی مورد حمایت غربِ سرمایه‌داری ساخته شده است؛ جسورانه از آن جهت که دیکتاتور درگذشته‌ی شیلی را در یک کمدی سیاه، به امروز احضار می‌کند و نشان می‌دهد که «آگوستو پینوشه» نه تنها نمرده، بلکه در هیات خون‌آشامی خون‌ریز به حیات خودش در شیلیِ معاصر ادامه می‌دهد. آنچه که به‌ویژه ما را وا داشت این فیلم را در همبستگی با شکایت سه شکنجه‌دیده از پرویز ثابتی منتشر کنیم و در اختیار دیگران بگذاریم، شباهت حیرت‌برانگیز شخصیت‌های فیلم با وضعیت اکنونی ماست. گویی پینوشه، همسر فرتوتش، جلاد برگزیده‌اش و فرزندان میراث‌خوارش را یک‌جا از روی خاندان سلطنتی برداشته‌اند. بیهوده نیست که مشاوران امروزی رضا پهلوی در سال‌های قبل، بارها از آگوستو پینوشه تجلیل کرده‌اند. پینوشه‌ی خون‌آشام که مرگ خودش را جعل کرده و به دزدی و شکنجه و قتل افتخار می‌کند و در عین‌حال از ناسپاسی مردم شیلی شکوه و شکایت دارد، یادآور همان هیبت تاریخی محمدرضا پهلوی است که تا پایان عمر، روی تلی از جنازه و غارت، از مردم «ناسپاس» ایران گله‌مند بود و اکنون هواداران او این ترهات را تکرار می‌کنند. ناگفته پیداست که همسر پینوشه، که در آرزوی زندگی جاودان است و فرزندان او، که از خان دزدی‌ها و غارت‌ها بهره‌ها برده‌اند و هنوز به دنبال میراث پدر می‌گردند، به چه کسانی شباهت دارند. و از همه جذاب‌تر جلاد بازنشسته‌ی ارتش شیلی است، مردی از روس‌های ضدانقلاب سفید که به خدمت دیکتاتوری نظامی پینوشه درآمده، به سربازانش آموخته از شکنجه و کشتن لذت ببرند، به پاس وفاداری توسط «کُنت» به خون‌آشام تبدیل شده و اکنون خدمتکاری وفادار است که به‌رغم همه‌چیز سرنوشت شوم خود را می‌پذیرد و وفاداری‌اش را حفظ می‌کند. درست مانند «عالیجناب پرویز ثابتی» که به خوبی می‌داند اگر فلنگ را به موقع نبسته بود «اعلی‌حضرت» او را مانند نخست‌وزیر وفادار و شهردار و دیگر مقامات حکومتش دست‌بسته تحویل حکومت بعدی می‌داد اما در ضمن وفاداری‌اش را به «اعلی‌حضرت» حفظ کرده است. شباهت‌های دیگری هم در کار است؛ از حضور نازی‌ها بر جنازه‌ی پینوشه تا نفرت پینوشه از دادگاه لاهه و «قاضی‌های چپگرا». فیلم «کُنت» داستان دو تبار موازی است که در فیلم ترسیم شده‌اند و هر کدام در برابر هم قرار دارند. پینوشه سربازی در ارتش سلطنتی فرانسه که بعد از وقوع انقلاب، در شمایل یک خون‌آشام ضدانقلابی از فرانسه می‌گریزد و نبرد با انقلابیون را وظیفه‌ی خود می‌داند، در هائیتی و روسیه و الجزایر با انقلابیون می‌جنگد و سرانجام به شیلی می‌رسد و در سوی دیگر از رعیت‌های روم باستان تا کارگران آمریکای جنوبی که خون‌آشامان خون و قلب آنها را بلعیده‌اند. و سرانجام ورود کلیسا به فیلم در هیات راهبه‌ای جوان که برای حسابداری و جستجوی اموال غارت‌شده توسط پینوشه به کار گرفته می‎شود، با انگیزه‌ی پنهانی نبرد با شیطان و به دست آوردن اموال به نفع کلیسا ورود می‌کند اما سرانجام خود تسلیم شیطان می‌شود، چرا که اساسن «شیطانی» وجود ندارد؛ هرچه هست تداوم تاریخی از بهره‌کشی و کشتار است که کلیسا و نهاد رسمی مذهب به اندازه‌ی کافی با آن هم‌دست بوده‌اند.

پائولا لارین، کارگردان این فیلم، فرزند یک خانواده‌ی محافظه‌کار شیلیایی است. پدر و مادر او عضو حزب «اتحادیه‌ی دموکراتیک مستقل» هستند، که بنیان‌گذار آن از مشاوران و حامیان آگوستو پینوشه بوده است و در دولتی که بعد از سرنگونی پینوشه بر سر کار آمد هر دو به وزارت رسیدند. در واقع پدر و مادر لارین، به‌ویژه پدر او در مقام وزیر دادگستری و حقوق بشر شیلی بعد از سقوط پینوشه، مسئولیتی جدی در معافیت ژنرال از مجازات داشته‌اند. چنان‌که پیداست اما پائولا لارین فرزند متمرد چنین خانواده‌ای است که در فیلم‌های متعددی به تاریخ جنایتی در شیلی می‌پردازد که پدر و مادرش از حامیان آن بوده‌اند. با این‌وجود لارین کارگردانی انقلابی نیست، او بیشتر به سنت چپ میانه تعلق دارد. اما تنها مقایسه‌ی دو فیلم او، یکی فیلم «نه» که آن را در سال ۲۰۱۲ در مورد رفراندومی که به عزل پینوشه منجر شد ساخت و فیلم «کُنت» که آن را در سال ۲۰۲۳ ساخته است، به خوبی نشان می‌دهد طی این یازده سال چگونه کارگردان متوجه شده استیفای عدالت در روندی قانونی و رسمی وهمی بیش نیست. در فیلم «کُنت» حتا ذره‌ای از آن خوش‌بینی اصلاح‌طلبانه‌ی فیلم «نه» باقی نمانده است. او خود در مصاحبه‌ای گفته است: «پینوشه در آزادی کامل و به عنوان یک میلیونر مُرد، و با شرم‌آورترین و پوچ‌ترین معافیت از مجازات، و این او را به نوعی جاودانه کرد». فیلم «کُنت» روایت نحوه‌ی این جاوادنگی است. در این فیلم آنچه که در مورد جنایات، دزدی‌ها و شیوه‌های پولشویی و غارت پینوشه و خانواده‌ی او بیان می‌شود مواردی است که از پرونده‌ی دادگاه آنها استخراج شده است، دادگاهی که هرگز به سرانجام نرسید اما حقایق بسیاری را عیان کرد.

اسفند ۱۴۰۳

می‌توانید برای دریافت فیلم و زیرنویس آن، هم‌چنین نسخه‌ی فیلم با زیرنویس چسبیده به منجنیق ایمیل بزنید:

manjanigh.review@gmail.com

یا در تلگرام به منجنیق پیغام بدهید:

@ManjanighContact

حتمن در سابجکت یا متن ایمیل بنویسید که می‌خواهید کدام فیلم برای شما ارسال شود.