در این مصاحبه که در اسفند ۱۴۰۳ انجام شده، مروان عثمان، عضو سابق حزب کمونیست سودان و کمیته‌های مقاومت محلات خارطوم، در مراحل ابتدایی «جنگ داخلی» در سودان توضیح می‌دهد که این جنگی میان انقلاب و ضدانقلاب است که از سوی قدرت‌های امپریالیستی و امیرنشین‌های خلیج برای درهم شکستن کمیته‌های انقلابی محلات و بازگرداندن یک نظم نظامی و استثماری حمایت می‌شود. او در این گفت‌وگو با منجنیق روند تکامل کمیته‌های مقاومت را از کمیته‌های خدماتی ۲۰۱۳ (برای توزیع نان، گاز و نظارت محلی) تا چرخش سیاسی آنها در ۲۰۱۸ و سازماندهی تظاهرات گسترده، تدوین منشور انقلابی برای ایجاد قدرت مردم، و تشکیل «اتاق‌های اضطراری» برای زنده نگه داشتن درمانگاه‌ها، کشاورزی و آموزش محلی پس از فروپاشی دولت، ترسیم می‌کند. به گفته‌ی مروان در دوره‌ای بیش از ۵۲۰۰ کمیته با هماهنگی از سطح محلات تا سطح ملی عملاً کاری را انجام دادند که دولت حاضر و قادر به انجام آن نبود. مروان همچنین به نقاط ضعف این کمیته‌ها اشاره می‌کند: چشم‌انداز ملی دیرهنگام، تصمیم‌گیری کند در یک ساختار افقی، نفوذ و سرکوب شدید توسط نیروهای مسلح سودان و هم‌چنین نیروهای واکنش سریع، و بحث حل‌نشده بر سر حفظ رویکرد کاملاً مسالمت‌آمیز در مقابل سازماندهی دفاع مردمی مسلحانه. در این گفت‌وگو با مروان عثمان به مسئله‌ی انقلاب و قدرت سیاسی می‌اندیشیم و به این‌که هر انقلابی اگر تکلیف را با ضدانقلاب داخلی و بین‌المللی روشن نکند در نهایت به فاجعه‌ای منجر می‌شود که این روزها در مقابل چشم جهان در سودان جریان دارد. مروان عثمان هم‌چنین در این گفت‌وگو به نقش نیروهای مختلف بین‌المللی از ایران تا اسرائیل و از امارات متحده‌ی عربی و عربستان سعودی تا اتحادیه‌ی اروپا و ایالات متحده‌ی آمریکا در روند ضدانقلابی‌ای می‌پردازد که به کشتارهای وسیع این روزها منتهی شده است و در هنگام این گفت‌وگو ماه‌های ابتدایی آن را شاهد بودیم.
‎

آبان ۱۴۰۴